گروه ”دوچـرخـه ی کـوهسـتان“ آبـیـدر

بهروز بافا در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در سنندج، اظهار داشت: با توجه به رایزنی‌های انجام شده با فدراسیون دوچرخه‌سواری و همکاری‌های اسپانسر مالی این رشته ورزشی دامنه کوه آبیدر سنندج به عنوان پیست جهانی دوچرخه‌سواری در کشور به ثبت رسید.
وی از این برنامه به عنوان یک رویداد جهانی یاد کرد و افزود: با برنامه ریزی‌های انجام شده توسط هیئت دوچرخه‌سواری کردستان با کمیته یو‌سی‌آی قرار است، مسابقات رشته کوهستان و دانهیل، جهانی و آسیایی سال آینده در پیست‌جهانی کوه آبیدر سنندج برگزار شود.

* برگزاری مسابقات جهانی دوچرخه‌سواری در سنندج

به گفته رئیس هیئت دوچرخه‌سواری کردستان، مسابقات جهانی و آسیایی مهر ماه سال آینده با حضور 14 تیم از کشور‌های مختلف برگزار می‌شود.
باوفا در ادامه با توجه به ثبت ‌آبیدر سنندج به عنوان پیست دوچرخه‌سواری و برگزاری این دوره مسابقات در این استان، گفت: این کار یک بازتاب جهانی را پیش‌رو خواهد داشت و موجب ارتقای صنعت توریسم در استان خواهد شد.

* حضور ورزشکاران کردستانی در مسابقات لیگ باشگاهی کشور

وی به شرکت ورزشکاران این استان در مسابقات لیگ باشگاهی کشور اشاره کرد و گفت: این دوره از مسابقات دی ماه سال‌جاری در تهران برگزار می‌شود، و تیم دوچرخه سواری آقایان استان نیز به این رقابت‌ها اعزام می‌شوند.
رئیس هیئت دوچرخه‌سواری کردستان از حضور شش نفر از بانوان مربی کردستان در آکادمی ملی المپیک کشور خبر داد و افزود: این مربیان به منظور آموزش رشته‌های پیست و جاده به این دوره آکادمی اعزام می‌شوند و زیر نظر مربیان خارجی در پیست آزادی تهران آموزش می‌بینند.
به گفته باوفا، در حال حاضر هیئت دوچرخه‌سواری کردستان در حال پیشرفت و فعال‌سازی بیشتر رشته کورسی بانوان استان است.

به نقل از: فارس نیوز
و : کرد پرس

*پینوشت:

این خبر خیلی مسرت بخش رو همین امروز از دوستم بدیع شنیدم و فورأ روی وبلاگ گذاشتم.
اگر فدراسیون ایران و هیئت کردستان بتونن مسابقات بسیار بزرگ جهانی و آسیایی UCI رو با کیفیت جهانی توی محیط بسیار زیبای آبیدر برگزار کنن، حقیقتأ سنندج به قطب دوچرخه سواری ایران تبدیل میشه و تمام استعدادهای بالقوه ی جونای کردستان که در سطح کشوری باقیمونده میتونه که جهانی بشه. امیدوارم همه همکاری کنن و این فرصت فوق العاده هم مثل همه ی فرصت های از دست رفته ی این مرز و بوم با سنگ اندازی های کینه ورزانه و کاغذ بازی ها و فرصت هایی که همیشه ازاین استان دریغ شده، از دست نره، این بار همه ی ما پشتیبان این حرکت هستیم.

به عنوان اولین حرکت انتشار این خبر خوش میتونه باعث دلگرمی همه ی مسئولان و آگاهی مردم بشه.

(عکس هایی بیشتر از کوه آبیدر)، لینک عکسهایی زیبا از مسیرهای آبیدر (ئاویه ر):

http://mahidarham.blogfa.com/post-13.aspx

http://mahidarham.blogfa.com/post-3.aspx

(تاریخ: 7 مهر 1390)
امروز صبح چه هوایی داشت اینجا! چه ابرهایی! چه طلوعی!
مست و مبهوت، دست به دوچرخه، زدم به کوه!

*پینوشت: تو آخرای مسیر 2تا سگ دیوانه دنبالم کردن و تقریبأ یه سکته ی ناقص کردم!
نتیجه اینکه از سگ بترسید، واقعأ موجود ترسناکیه! خصوصأ اگه تعدادشون بیشتر از یکی باشه! :)

Two popular survival stories from modern times (one with a sad ending, and the other a more upbeat ending) involve Christopher “Alexander Supertramp” McCandless and Aaron Ralston. Christopher ultimately met his demise in the pursuit of solitude in the Alaskan wilderness (the story made famous in John Krakauer’s book Into the Wild). Aaron had a chalkstone fall on his arm in a canyoneering accident and was forced to amputate his arm after being trapped for five days (this event was depicted in the movie 127 Hours). Both adventurers have something to teach mountain bikers, and we are not talking about eating poison berries or hacking off limbs.

LEAVE BEHIND YOUR PLAN
McCandless and Ralston both broke the most fundamental rule of wilderness travel: not telling anyone where they were going. Always tell someone where you are going, even if it’s on your regular after-work loop on the local trails. Leaving your loved ones to guess your potential whereabouts if you go missing will delay any search-and-rescue attempt. Using today’s technology, there is no excuse for breaking this rule. A post-it note, phone call, text message or e-mail takes all but a minute and may be the difference between survival and a memorial service.

IN THE PACK OR POCKET
Toss your cell phone in your hydration pack or jersey pocket (and be sure it’s fully charged). Advancements in communication technology are constantly making it tougher to lose contact with the outside world. It is surprising how often you will get phone reception in areas far off the beaten track. And even if you don’t get reception, that phone can be a lifesaver. If your phone happens to be shiny or glossy, it could double as an emergency signaling mirror. With GPS growing in popularity and smartphones being GPS-enabled, it would be wise to learn how to read GPS coordinates off your device.

If in a worst-case scenario you suffer a gnarly crash that leads to a broken bone and you are 13 miles from the trailhead, reach for your cell phone and GPS. If you have reception, you can give the 911 operator your GPS coordinates, then the pilot of the Life Flight helicopter will know exactly where to find you.

TAKE INVENTORY
When bad things happen, be they a mechanical or physical problem, the first thing to do is take a complete inventory of what you have at your disposal. When Aaron Ralston was trapped, he mustered the wherewithal to carefully lay out the tools he had at his disposal. This isn’t limited to what is inside your hydration pack or jersey; your bike is a vast resource for tools, weapons and even shelter.


QR TIRE TOOLS
If you suffer a flat tire in the middle of the wilds and break your cheesy plastic tire lever trying to get the tire off the rim, don’t panic. Remove your quick-release skewer and use the quick-release lever as a tire tool. It will work in a pinch.

GRASS MAT
You’ve suffered a flat tire and have run out of tubes and tube patches. Pop the bead off the rim, leave the tube in there and start stuffing the tire with grass. It will take half a meadow to get the tire to feel like there is 15 psi in there but it will get you home. This will work with tubeless tires, too.

DOUBLE UP
Carry both a mini tire pump and an CO2 inflator with a couple of 12-gram CO2 cartridges. If one doesn’t work, you’ll have a backup ready.


THE BUCK STOPS THERE
If a rock rips the sidewall of your tire, you can fold a dollar bill and use it inside the tire to cover the hole. The dollar will keep the tube from herniating out of the tire until you get back from your ride. This is a temporary trick to get you back home. The tire will need to be replaced.

TRUE THAT WHEEL
Now that most bikes run disc brakes, a tweaked wheel doesn’t give the brake pad clearance issues like it did in the past. If a wheel ever gets so badly bent that you can feel the wobble when riding, it needs to be fixed. Center the area of the rim that is bent out facing against a tree trunk. Lunge into the wheel and push against the tree on either side of the wobble. Take your time, frequently checking progress. As soon as the rim spins mostly straight, it can be fine-tuned true using spoke tension.

If a rim is dinged so badly that it splits at the seam or a spoke pulls out, compensate for it by loosening the opposing spokes. The rim will grow a hump where the spokes are loosened, but you’ll still be able to ride it home.

A broken clavicle (collar bone) may require a bit more ingenuity. Between your riding jersey, socks and the straps from your hydration pack, a suitable sling can be fashioned to make the long walk home a little more comfortable. First aid in these situations is all about being creative and improvising with anything and everything at your disposal.


YOU ARE A VISITOR
As we ride our favorite trails, we can never forget that we are visitors in an environment that is not our own. We are all aware of the various predators (more notably bears and mountain lions) that we may encounter. These incredible animals are not out to hunt humans, but if threatened or startled they may attack.

The first tip for avoiding a potentially deadly encounter is to never ride alone (admittedly, we break this rule all the time). When coming across a predator in the wild, the first thing you must do is assess the situation. Ask yourself: does it seem interested in me? Is it feeding? Are there cubs within view? Bears and mountain lions are going to pose a  bigger threat to humans under these circumstances.

If you find yourself face to face with a bear, give it plenty of room and back away slowly. Do not turn your back to it and ride off. A black or grizzly bear will be able to outrun you. If the bear is aggressive, it may charge. This may signal that it is about to attack or the bear may be bluffing. If it is indeed a bluff, do your best to back away from the situation. If it is a black bear that is attacking, fight back, as these are more timid than grizzlies. Your counter attack may scare it off. However, if attacked by a grizzly, adopt the fetal position and cover your neck and head.

Making plenty of loud noise while riding in bear country will lessen the likelihood of an encounter. Also, if you ride in bear country, investing in bear mace wouldn’t be a bad idea.


Mountain lion encounters are rare as well, and many of the same rules apply. If confronted by a mountain lion, make yourself appear big by lifting your bike overhead while backing away slowly. Ultimately, you have to show the mountain lion who is in control. Never crouch, turn away or run from a mountain lion; these actions make you seem like prey for the animal.

If attacked by a mountain lion, fight for your life. Instinctively, mountain lions aim for the neck while attacking, so a hydration pack may serve as added protection. Use anything and everything to fight back (e.g., sticks, stones and your bike). Fortunately, encounters like this are extremely rare, but it always helps to be prepared.


Depending on which part of the country you ride in, encountering snakes on the trail can be a common occurrence. Unless you’re the next crocodile hunter, don’t try to handle a venomous snake on the trail. This is how the majority of bites happen. If bitten by a venomous snake, get away from it and try to identify the species if possible. Call 911 immediately, as a dosage of anti-venom is the best means of preventing serious soft-tissue damage. Try to stay as calm as possible and avoid excessive movement, as this will increase your heart rate and allow the venom to spread quicker. Try to keep the bitten extremity below your heart; do not elevate a snake bite.

Remove any constrictive clothing or jewelry. If help is more than 30 minutes away, wrap a bandage (socks or arm warmers will do the trick) about 2-4 inches above the bite. Do not overtighten this bandage; a finger should be able to fit in between. A venom suction device, such as the Sawyer Extractor, may be a valuable first-aid tool. Do not cut the bite marks and try to suck the venom out with your mouth. This old myth increases the risk of infection. Never use a tourniquet above the bite site. This will worsen the swelling.

BE PREPARED, NOT SCARED
Did we just scare you away from mountain biking? That was not our intention. The odds are against you ever being attacked by a mountain lion or having to cut off a limb that’s stuck between your wheel and chainstay. Collectively, the MBA wrecking crew has thousands of hours on the trail, and we have never encountered anything that we couldn’t laugh about later. Knowing your options, planning ahead, being well prepared and using common sense will allow you to ride with more confidence and enjoyment. You may also end up the hero of the day when you save someone less prepared and less knowledgeable.

هنوز بهت زده ایم و هنوز بهت زده...

محمد رضا شجریان، استاد موسیقی و آواز ایران، به ریاست مجدد شورای عالی خانه موسیقی ایران انتخاب شد.

به گزارش سایت خانه موسیقی ایران، مصطفی کمال پور تراب نایب رئیس و حسین علیزاده نیز دبیر و سخنگو شدند.

آقای شجریان چندی پیش اعلام کرد که نشر آثار خود را بدلیل خودداری وزارت ارشاد در صدور مجوز، به خارج منتقل می‌کند.

حمایت او از معترضان پس از انتخابات جنجال برانگیز خرداد ۱۳۸۸ حملات لفظی محافظه کاران را علیه او در پی داشت.

خانه موسیقی در آن زمان با صدور بیانیه ای از آقای شجریان بعنوان "نگین هنر و استاد اسطوره ای موسیقی اصیل کشور" دفاع کرد.

هم فال و هم تماشا

هر کسی برای استفاده ی خاص خودش ، دوچرخه ی خاص همون سبک رو بگیره!

وقتی تو شهرین، Urban بخرید.

وقتی مسافت طولانی رو تو جاده رکاب میزنید و وسایل زیادی ندارین، یه Road بخرید.

اگه مسابقه میدید یه Triathlon بگیرید.

وقتی مسافرت میرید، Touring بخرید.

وقتی کوه سبک میرید،XC (Cross Country)l،

وقتی کوه متوسط میرید،AM (All Mountain) (Full Suspension)l،

و اگه کوه خفن میرید DH (Down Hill)l بخرید!

اگه اهل حرکت زدنید BMX یا Trial بخرید.

<=BMX

<=Trial

و نهایتأ اگه تو کار Dirt Jump هستین که دیگه تکلیفتون روشنه!

بلکه چهار نفر دیگه هم شما رو ببینند و یه تکونی به خودشون بدن و اگه دوچرخه ی کهنه ای چیزی تو خونه دارند به جای اینکه به قیمت 5000 تومن بدن به نون خشکی، دستی به سر و روش بیارن و لذتش رو ببرن.(و البته بعدأ دوچرخه رو ارتقا بدن!)

با سپاس.

آقای علی حمیدیان یه دوچرخه Giant Iguana Disc Branca/Rosa مدل 2009 دارند که می خواهند بفروشن.

قیمت: 750.000 تومان

تلفن ایشون: 09133544064

مشخصاتی از قطعات دوچرخه ارائه نکرده اند اما میتونید از خودشون بپرسید.

به نقل از BBC:سرانجام نسخه نهایی پروژه موسیقایی سیمرغ، ساخته حمید متبسم، آهنگساز نوآور سنتی و با صدای همایون شجریان در یک گردهمایی رسانه ای در شهر تریر آلمان با حضور آهنگساز پخش شد.

قرار است سی دی سیمرغ که بر اساس داستان زال در شاهنامه فردوسی ساخته شده و در تهران ضبط شده است، در پاییز امسال در ایران منتشر شود و تور اروپایی آن نیز از ماه اکتبر آغاز به کار کند.

متبسم برای پیاده کردن پروژه سیمرغ که به گفته خودش سه سال کار برده و از مشاوره چند شاهنامه شناس بهره گرفته است. نتیجه این مشاوره کوتاه کردن داستان زال بوده، به اندازه‌ای و به شیوه‌ای که به تمامیت داستان آسیب نزند. از حدود چهار صد بیت، فشرده‌ای در هفتاد بیت فراهم آمده که خود در شش موومان تنظیم شده است.

زادن زال، داستان را می‌گشاید. گروه آواز جمعی این مژده را جار می‌زند: سام، پدر زال با همه ناامیدی‌ها، دارای فرزندی شده است ولی فرزندی که طبیعی نیست. اگر چه چهره‌اش بسان خورشید می‌نماید، ولیکن همه موی بودش سپید.

موسیقی متبسم پس از مژده زادن زال، شگفتی روزگار را با فرازهای بلند پرخاشجویانه‌ای تصویر می‌کند. در متن، با هراسی روبرو می‌شویم که از گفتن رویداد، به پدر، به سام نریمان، بر دوش داستان سنگینی می‌کند:

کسی سام یل را نیارست گفت/ که فرزند پیر آمد از خوب جفت

متبسم روایت موسیقایی داستان را به تکخوان می‌سپارد. در همین روایت است که همایون شجریان که روز به روز صدایش صلابت بیشتری پیدا می‌کند، سنگ تمام می‌گذارد. صدای رسا، شفافیت ادای واژه‌ها و به کارگیری تحریر‌های ابداعی آواز او را باستانی جلوه می‌دهد.

به هر تقدیر، سام با خبر می‌شود. می‌آید. فرزند سپید موی را می‌بیند و حالش دگرگون می‌گردد، سر به سوی آسمان می‌برد و می‌گوید:

اگر من گناهی گران کرده‌ام/ وگر کیش اهریمن آورده‌ام

و حرفش ناقص می‌ماند. شاید این نخستین اشتباهی است که در کوتاه کردن متن اتفاق افتاده است. بیت بعدی نیز جا داشت که بیاید تا معنا را کامل کند:

به پوزش مگر کردگار جهان/ به من بر ببخشاید اندر نهان

باری سام فرزند رانمی‌پذیرد و فرمان می‌دهد که او را به دامنه کوهی بگذارند. از بخت خوش سیمرغی در پرواز زال را می‌بیند. فرود می‌آید، بر می‌گیردش و به البرز کوه، به خانه خود، می‌بردش.

موسیقی متبسم کوشیده عواطف برخاسته از این رویداد‌ها را به موسیقی پر شور خود تزریق کند. اندوه سام، پرواز سیمرغ، و بی‌گناهی زال را با گوش باز می‌توان شنید. صدای پر حجم و پرورده همایون نیز به یاری این خوب شنیدن می‌آید.

زال در سایه سیمرغ پرورده می‌شود.

مردی می‌شود چون،زاد سرو/ برش کوه سیمین، میانش چو غرو

سپیدش مژه، دیدگان قیرگون/ چو بسد لب و رخ به مانند خون

آوازه پسر، به گوش پدر نیز می‌رسد و پسر به نزد پدر نامهربان باز می‌گردد. ولی حادثه دیگری در انتظار اوست که این بار نتایج شیرین به بار می‌آورد: عاشق رودابه، دختر مهراب کابلی می‌شود که داستان بازی‌های عاشقانه آن‌ها، خود می‌تواند متن جدا برای موسیقی صحنه‌ای دیگری باشد. فردوسی عشق رودابه را چنین توصیف می‌کند:

دل و جان و هوشم پر از مهر اوست/ شب و روزم اندیشه چهر اوست

نه قیصر بخواهم نه خاقان چین/ نه از تاجداران ایران زمین

تا آن‌جا که از گیسوی بلندش کمندی می‌سازد و زال را به خانه خود فرا می‌خواند:

کمند از رهی بسته و داد خم/ بیفکند بالا، نزد هیچ دم

زدیدنش رودابه می‌نارمید/ به دو دیده در وی همی بنگرید

پایان داستان نیز رندانه بیان شده است:

چو خورشید تابنده شد ناپدید/ در حجره بستند و گم شد کلید

موسیقی متبسم برای آن که توانایی تصویر حالات و روحیات گونه‌گون شخصیت‌های داستان زال را داشته باشد، از مدگردی (مدولاسیون)‌های مستمر بهره می‌گیرد. کار را از چهار گاه آغاز می‌کند و پس از گذر از اصفهان و همایون و ماهور و... به چهارگاه باز می‌گردد. مدگردی‌ها چه در ارکستر و چه در صداها، به اندازه کافی ظریف است و گوش شنونده معمولی آن را در نمی‌یابد.

سازآرایی، که به طور کلی، نقطه قدرت همه کارهای متبسم است، در سیمرغ متناسب با صحنه‌ها به کار گرفته شده است.

با این همه اگر بخواهیم نکته بینی را دقیق‌تر کنیم، سیمرغ خالی از ضعف باقی نمی‌ماند. از جمله می‌توان به توالی اوج خوانی‌های همایون اشاره کرد. بی اغراق هشتاد در صد تکه‌هایی که برای آواز نوشته شده در حیطه اوج است. حال آن که برخی از صحنه‌های عاشقانه یا اندوهگنانه سیمرغ جان می‌دهد برای بم‌خوانی. لحظات آرام‌بخش اگر نباشد، بخش‌های غلیانی آن‌گونه که باید تاثیر گذار نمی‌شود.

یکی دو قطعه ضربی، چهار مضراب مانند در سیمرغ هست که شیوه پرویز مشکاتیان را تداعی می‌کند. البته تاثیراست و تقلید نیست. به هر حال نزدیکی‌هایی که متبسم با او داشته کار خود را می‌کند.

از حمید متبسم می‌پرسم چرا نام قطعه را – که یک ساعت و دو دقیقه درازای آن است سیمرغ نهاده و نه زال؟ می‌گوید:"سیمرغ نماد رهایی است. همان است که هرگاه کسی گرفتاری پیدا می‌کند، اگر یک پرش را بسوزاند فورا حاضر می‌شود و مشکل را حل می‌کند. زال را هم سیمرغ می‌پروراند و همه آوازه‌ها از اوست."

فرم اجرای سیمرغ خیلی شباهت به اوراتوریوی‌های قرون وسطایی دارد، با این تفاوت که در خدمت مذهب نیست و انسان‌ها را می‌کاود. زال هم از موسیقی سیمرغ که در او کاوش می‌کند متبسم شده است.

موسیقی آوازی ایران، در یکصد سالی که از تاریخ مدون آن می‌گذرد، بیشتر بر شعرهای عرفانی تکیه کرده و البته در پیوند با آن سازگاری نشان داده است.

سعدی و حافظ در صدر نشسته‌اند و پس از آن نوبت به عطار و مولوی و دیگران رسیده است. بی تردید یکی از علل غمگنانه بودن آوازهای ایرانی نیز همین است.

کی شعر تر انگیزد، خاطر که حزین باشد؟ به سیاق حافظ می‌توان افزود، کی نغمه شاد می‌پذیرد، شعری که حزین باشد؟

همین حزن و اندوه است که در آهنگسازان ایرانی، حتی بسیاری از نسل نوی آن‌ها نهادینه شده و جز همان از کوزه بیرون نمی‌تراود. و با چنین میراثی است که آن‌ها، گرایش، و شاید بتوان گفت، جرئت رفتن به سوی فردوسی را ندارند.

شاید گمان می کنند، با چیزی که در جانشان چنگ نمی‌اندازد، چگونه کنار بیایند. روح حماسی قرن‌هاست که از دیارشان رخت بر بسته است. فارسی فاخر و روشن شاهنامه- در صورتی هم که آن را بتوانند بخوانند و دریابند- هرگز بر آن‌ها تاثیر عارفانه‌های واقعی و یا ساختگی را نمی‌گذارد.

نکته دیگر این که شاهنامه تنها مجموعه‌ای از حماسه‌ها نیست- که اگر تنها همین هم می‌بود، چیزی از ارزشش کاسته نمی‌شد- بلکه سرشار از جلوه‌های عاطفی و دراماتیک از زندگی انسان است.

درگیری‌های دراماتیک در داستان‌های شاهنامه چیزی کم از تراژدی‌های یونان ندارد. تنها روایت جنگ‌های بیرونی نیست. درگیری‌های درونی آدمیان را نیز بازمی‌تاباند. دور از صحنه‌های جنگ، شور عشق و عاطفه نیز جریان دارد. حقد و حسد و نخوت و نفرت نیز خودی نشان می‌دهد.

سیمرغ یکی از همین داستان‌های شاهنامه است که رویدادهایش دور از صحنه جنگ اتفاق می‌افتد.

شاهنامه در موسیقی ایرانی

بجز متبسم آهنگسازان دیگری نیز سراغ داستان های شاهنامه رفته اند که هر چند تعدادشان بسیار اندک بوده اما نتیجه کارشان جزو آثار ماندگار موسیقی پیشرو ایرانی محسوب می شود.

"رنج فردوسی" از مرتضی حنانه و رقص در دربار شاه سمنگان از حسین ناصحی، قطعات کوتاه آوازی است. احتمالا از کارهایی که قرار بوده به پایان برسد ولی چنین نشده است.

زال و رودابه عاشقانه‌ای از ثمین باغچه‌بان که برای آن که به مراسم گشایش تالار رودکی برسد، آن گونه که باید پرداخت نشده است.

بیژن و منیژه عاشقانه‌ای دیگر از حسین دهلوی که به صورت موسیقی باله تنظیم شده و با متن سر و کاری ندارد. آخرین کار از آن لوریس چکناواریان است بر روی داستان رستم و سهراب.

حالا متبسم با سیمرغ، روزگار زال را با فراز و نشیب‌های عاطفی بسیار به موسیقی برگردانده و آن را با یک ارکستر چهل نفره، گروه آواز جمعی و تکخوانی همایون شجریان به اجرا درآورده است.